Dagelijkse schoenenstruggles

Ben een beetje druk geweest laatste tijd.. druk met wat zou je dan denken. Druk met mezelf drukmaken over zaken waar druk over gemaakt zou moeten worden (love the lameness) ergo: over mijn nieuwe aankoop des heerlijkheids, which are loubous.

However, het dierlijke in mij vond het weer zonodig om te gaan rennen (in order to catch the train, niet eens de laatste trein.. dus welk hoger doel dat ge-ren diende is mij ook nog steeds onduidelijk). Heb ze meteen beschadigd.. what a rookie I am.. Aan de ene kant vind ik dat schoenen er zijn om gedragen te worden, en shoes deserve to live.

Aan de andere kant denk ik  dat ik op het moment gewoon mijn retardness probeer te verbloemen en goed te praten (I’d opt for scenario II). Als ik mogelijk was tot huilen in het openbaar had ik zo hard gehuild dat Chanel would’ve woken up and shared the grief..

Deel mee in mijn leed (voel de tranen alweer opwellen):

Voor degenen die zich kunnen plaatsen in mijn verdriet en die ik niet hetzelfde lot toewens: blijkbaar kan je bij de schoenmaker je hak sort of laten ‘verzegelen’ waardoor bovenstaande niet zo gauw gebeurt. Op het moment staan die van mij bij de schoenmaker to receive a well-deserved treatment.. pray for me