Dagelijkse schoenenstruggles

Tegenwoordig kan je voor een habbekrats kleding kopen. Niet altijd de beste kwaliteit, maar dat wil ook niet iedereen. We willen leuke kleding en als we het zat zijn, gooien we het weg en kopen we iets nieuws. Of, de gevallen die er nog goed uitzien of we eigenlijk, tot onze grote schaamte, nog nooit gedragen hebben, zetten we op marktplaats. Het drukt ook meteen dat schuldgevoel over die dure tas die we laatst niet konden laten liggen.

Toen ik jong was, was het normaal dat de kleding doorgegeven werd. In onze familie ging het van mijn nicht naar mijn zus, dan via twee nichten naar mij en, als het dan nog draagbaar was, naar mijn jongste nichtje. Ooit kreeg ik de trui van de zoon van een kennis. Ondanks mijn protest, moest ik de trui dragen. Zelfs toen er schoolfoto´s gemaakt werden en ik tot mijn grote schaamte met een jongenstrui vereeuwigd werd. En hoe ouder ik werd, hoe meer ik het haatte om in andermans afdankertjes rond te lopen. Tot ik nog ouder werd, het woord vintage opdook en ik opeens maar al te graag tweedehands winkeltjes afstruinde naar het Ultieme Vintage Kledingstuk.

Tegenwoordig is marktplaats een manier om kleding een tweede leven te geven. Helaas is de kans dat je het Ultieme Vintage Kledingstuk er vindt ongeveer nihil en wordt de site overspoeld door mensen, die hun verwassen, uitgelubberde, lelijke kleding voor ´vintage´ door willen laten gaan. En er dan ook nog absurde prijzen voor proberen te vragen! Marktplaats mag kleding dan een tweede leven geven, maar het moet ook niet te ver gaan. Sommige kleding moet gewoon zo snel mogelijk in de Humanabak.