Dagelijkse schoenenstruggles

Zodra ik hoge hakken aan mijn voeten heb en mijn moeder zie, roept ze altijd dat ze niet begrijpt hoe ik op die dingen kan lopen. Ze bedoelt het niet afkeurend, maar eerder afgunstig, want soms steekt ze even haar voeten in mijn hakken om te kijken of zij ook een stel mooie pumps zou kunnen aanschaffen. Wat ze nooit doet, want op haar leeftijd breek je maar al te snel een heup. Of teen. Of een enkel.

Eigenlijk dacht ik ook dat mijn moeder niet het type was voor killerheels. Lekker comfortabele schoenen, daar houdt ze van. Tot ik door een fotoboek bladerde en een foto zag van mijn moeder op, jawel, enorme hakken! Het soort hakken dat ík zelfs niet zou kopen. Blijkbaar komt mijn moeders interesse voor hakken niet voort uit het feit dat ze zelf nooit gedragen heeft, maar juist uit het feit dat ze ze ooit wel droeg! Mijn moeder was een killer heel-draagster! Wie had dat ooit gedacht? Uit navraag bij miss Killer Heels herself bleek dat de schoenen al verdwenen waren. Natuurlijk. Tegenwoordig zou mijn moeder zelfs slippertjes van vijf euro niet wegooien, maar destijds lag dat blijkbaar anders.

Een goede reden dus voor ons vrouwen om onze schoenen te bewaren. Laat je niks anders wijsmaken door partners die beweren dat het enkel ruimte inneemt en dat je ze toch nooit meer draagt. Het is je plicht om schoenen te bewaren. Voor je dochters, nichtjes of buurmeisjes. Ze zullen je ooit dankbaar zijn.